زن غسل حيض و نفاس را فراموش كند و بعد از چند روز متذكّر شود روزه‌هاى اين ايّام قضاء ندارد . و نيز روزه نذر معيّن حكم رمضان را دارد لذا اگر جنب غسل جنابت را فراموش كرده و روزه منذور را به اين حال بگيرد و پس از انقضاء روز معيّن متذكّر شود روزه‌اش صحيح بوده و به نذر وفا نموده است . مؤلف گويد : وجه الحاق حيض و نفاس به جنابت اين است كه ايندو مثل جنابت مانع و طهارت از ايندو شرط صحّت روزه است و از نظار كيفيّت شرط بودن نيز با هم يكسانند پس همانطورى كه طهارت از جنابت شرط عملى و ذكرى است طهارت از ايندو نيز چنين است ، بنابراين مقتضاى اين تقرير آنست كه در حكم مزبور تمام با هم مساوى باشند . و امّا وجه الحاق نذر به رمضان اين است كه بين اقسام روزه از حيث مشروط بودن به طهارت از حدث اكبر فرقى نيست لاجرم همانطورى كه طهارت در روزه رمضان شرط علمى است در ساير انحاء و اقسام روزه نيز چنين است . قوله : لو نسيت غسلهما : يعنى غسل حيض و نفاس . متن : و يشكل الفرق على هذا بينه ، و بين ما ذكر من عدم قضاء ما نام فيه و أصبح . و ربما جمع بينهما بحمل هذا على الناسي ، و تخصيص ذاك بالنائم عالما عازما ، فضعف حكمه بالعزم ، أو بحمله على ما عدا النوم الأول و لكن لا يدفع إطلاقهم ، و إنما هو جمع به حكم آخر ، و الأول أوفق بل لا تخصيص فيه لأحد النصين ، لتصريح ذاك بالنوم عامدا عازما ، و هذا بالناسي .