مىفرمود بهتر بلكه متعيّن مىبود . قوله : كلّ تارك له : ضمير در [ له ] به صوم شهر رمضان راجع است . قوله : الكافر الاصلى : به كسى گويند كه نطفه‌اش در حال كفر والدينش منعقد شده و بعد از تولّد و بلوغ اسلام اختيار نكرده باشد . قوله : كالمرتد : به كسى گويند كه از اسلام روى تافته و كفر را اختيار نموده باشد اعمّ از اينكه مسلمان اصلى بوده كه به آن مرتدّ فطرى گويند يا بعد از اختيار اسلام دو مرتبه به كفر گرويده باشد كه به وى مرتدّ ملّى مىگويند . قوله : و لا بدّ من تقييدها بعدم قيام غير القضاء : ضمير در [ تقييدها ] به كليّت راجعست . قوله : مقامه : يعنى مقام القضاء . قوله : ليخرج الشيخ و الشيخه : پيرمرد و پيرزنى را گويند كه سنّشان از پنجاه گذشته باشد . قوله : ذو العطاش : كسى را گويند كه هرچه آب مىنوشد عطشش فرونمىنشيند . قوله : فديه : بكسر فاء منظور يك مدّ طعام بابت هر روزى است كه روزه را افطار كرده‌اند . و مدّ يك چارك را مىگويند . متن : ( و يستحب المتابعة في القضاء ) ، لصحيحة عبد اللَّه بن سنان ، ( و رواية عمار عن الصادق عليه السلام تتضمن استحباب التفريق ) ، و عمل بها بعض الأصحاب ، لكنها تقصر عن مقاومة