استحب لهم الإمساك بعده ، إلا أنه لا يسمى صوما . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : اگر مسافر قبل از زوال ظهر به شهر خويش وارد شود يا مريض قبل از ظهر بِه شود و هيچيك مفطرى تا اينزمان تناول نكرده باشند و از اين زمان نيّت روزه كنند ، روزه ايشان صحيح و مجزى از روزه واجب است بخلاف طفل كه اگر بلوغش بعد از طلوع فجر واقع شده و كافر بعد از صبح مسلمان گردد و نيّت روزه نمايند مجزى از روزه واجب نمىباشد . مرحوم شارح در شرح و تفصيل اين فرع چنين مىفرماين : اگر مسافر قبل از ظهر به شهر خويش وارد شد يا به بلدى قدم نهاد كه قبل از رسيدن يا همزمان با داخل شدن و يا بعد از ورود به آن قبل از تحقّق زوال نيّت اقامه ده روز نمود و سپس نيّت روزه كرد روزه‌اش صحيح و از فريضه واجب كفايت مىكند مشروط به اينكه مرتكب مفسد و مبطل روزه نشده باشد . و سپس در توضيح مناط تحقّق قدوم چنين مىفرماين : مناط دخول در شهر خود به اين است كه ديوار شهر را ديده يا اذان آن را بشنود فلذا اگر بچنين نقطه‌اى رسيد ميتواند نيّت روزه بنمايد . ولى در غير شهر خويش اگر بچنين نقطه‌اى رسيد و قبلا نيّت اقامه ده روز در آن را داشته باشد مانند بلد خود از به دو رسيدن به آن نقطه مىتواند نيّت روزه بنمايد امّا اگر قبلا نيّت اقامه نكرده باشد و بعد از وارد شدن به شهر نيّت نمود از همين ساعت ، قدوم صادق بوده و قهرا نيّت روزه را از اين زمان به بعد مىتواند بكند . و نيز مريض اگر قبل از زوال ظهر حالش خوب شود و مفطرى بجاى