بيدار شد بعد از آن نبايد بخوابد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از دوبار ، دوبارى است كه بعد از علم به جنابت واقع شود به اين ترتيب كه از خواب برخاست و خود را جنب ديد ، سپس خوابيد ( خواب اوّل ) و بعد بيدار شد و پس از آن هم خوابيد ( خواب دوّم ) اگر قبل از طلوع صبح از اين خواب بيدار شود ديگر حقّ خوابيدن ندارد مگر يقين داشته باشد كه بيدار مىشود . پس اگر دوباره خوابيد و بعد از صبح بيدار شد مانند كسى استكه از ساير مفطرات نامبرده اجتناب نكرده به اين معنا كه هم قضاء بر او لازم است و هم كفّاره بايد بدهد اعمّ از اينكه با نيّت غسل بخوابد يا بدون آن باشد . مؤلف گويد : در خصوص اخير اخبار صحيح تنها بر وجوب قضاء وارد شده و در آنها نامى از لزوم كفّاره نيست از جمله : حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 41 چنين نقل مىفرمايد : از محمّد بن الحسن ، از صفوان بن يحيى ، از منصور بن حازم ، از ابن ابى يعفور قال : قلت لابى عبد اللّه عليه السّلام : الرّجل يجنب فى شهر رمضان ثمّ ( حتّى ) يستيقظ ثمّ ينام ثم يستيقظ ثمّ ينام حتّى يصبح ؟ قال : يتمّ يومه ( صومه ) و يقضى يوما آخر و ان لم يستيقظ حتّى يصبح اتمّ صومه ( يومه ) و جاز له .