صومه ( فإن وافق ) ، أو ظهر متأخرا ، أو استمر الاشتباه ( أجزأ و إن ظهر التقدم أعاد ) و يلحق ما ظنه حكم الشهر في وجوب الكفارة في إفساد يوم منه ، و وجوب متابعته و إكماله ثلاثين ، لو لم ير الهلال و أحكام العيد بعده من الصلاة و الفطرة ، و لو لم يظن شهرا تخير في كل سنة شهرا مراعيا للمطابقة بين الشهرين . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : كسى كه در مكانى محبوس است تكليفش اينستكه ماهى را كه ظن دارد ماه صيام است رمضان حساب كند و روزه بگيرد و بعدا اگر با واقع موافق درآمد روزه‌اش صحيح و مجزى است ولى اگر معلوم شد جلوتر از رمضان روزه گرفته در وقت فرارسيدن ماه صيام لازم است روزه‌اش را اعاده كند . شارح ( ره ) مىفرماين : تفصيل اين مسئله آنست كه : محبوس اگر دست‌رسى به خارج نداشت و نتوانست به ماه‌هاى قمرى مطّلع شود ماهى را كه ظنّ غالب دارد رمضان است در نظر گرفته و در آن از مفطرات اجتناب نمايد چه آنكه وظيفه او وجوب روزه در آن ماه است . سپس اگر موافق با واقع يا متأخّر از رمضان بود و يا به حالت اشتباه باقى ماند و جهلش استمرار يافت روزه‌اى كه گرفته در اين سه مورد مجزى و صحيح است ولى در صورتى كه معلوم شد قبل از فرارسيدن رمضان بوده لازم است بعد از آمدن ماه روزه ، دو مرتبه روزه بگيرد . ناگفته نماند : ماهى را كه بواسطه ظنّ ، ماه روزه قرار مىدهد از