البتّه اين قاعده ( قاعده عدد ) به معناى دوّم كه در اينجا اوّل چهار معنا ذكر شده از نظر جماعتى از فقهاء از جمله مرحوم مصنّف معتبر است چنانچه ايشان در كتاب دروس به آن تصريح فرموده مشروط به اينكه به واسطه ابرى بودن آسمان هيچكدام از اهله شهور ثابت نباشد . ناگفته نماند كه در سنه كبيسه شش روز بعد از هلال رمضان گذشته هلال رمضان فعلى است . مرحوم مصنّف در كتاب دروس مىفرماين : و لا يعدّ خمسة ايّام من الماضيّة و ستّة فى الكبيسة الّا ان تغمّ الشّهور كلّها . و سپس در مقام تأييد مىفرماين : عدد به اين معنا با جريان عادى نيز موافق بوده و رواياتى نيز بر اعتبارش وارد شده لاجرم عمل به آن اشكالى ندارد . مؤلف گويد : از رواياتى كه در اين باب وارد شده حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 205 به اين شرح نقل نموده : از علىّ بن محمّد ، از بعضى اصحاب ، از محمّد بن عيسى ، از ابراهيم بن محمّد المزنى ( المرى - المدنى ) ، از عمران الزّعفرانىّ قال : قلت لابى عبد اللّه عليه السّلام : انّ السّماء تطبق علينا بالعراق اليومين و الثّلاثة فاىّ يوم نصوم . قال : انظروا اليوم الّذى صمت من السّنة الماضية فعدّ منه خمسة ايّام و صم يوم الخامس . البتّه چنانچه ملاحظه مىشود قيد ( غمة الشّهور ) در اين خبر و اخبار