استنادا إلى رواية حملت على عدم العلم بعدالتهم ، و توقف الشياع عليهم ، للتهمة كما يظهر من الرواية ، لأن الواحد مع الصحو إذا رآه رآه جماعة غالبا . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : در صورتى كه هوا صاف باشد در تعداد افراد شياع عدد پنجاه معتبر نيست بلكه چنانچه قبلا گفته شد هيچ عدد خاصّى لحاظ نشده است . شارح ( ره ) مىفرماين : عبارت فوق تعريض به بعضى از فقهاء است كه صورت صاف بودن آسمان عدد مزبور را در حجيّت شياع معتبر دانسته و براى اثبات مدّعاى خود به روايتى استناد نموده‌اند كه مىتوان آن را بموردى حمل كرد كه علم به عدالت افراد و آحاد نداشته و از طرفى حصول شياع واجد خصوصيّت معتبر بملاحظه متّهم بودن افراد متوقّف به اين عدد باشد چنانچه اينمعنا به خوبى از روايت برمىآيد و الّا در صورت صاف بودن آسمان اگر يك نفر ماه را ببيند غالبا جماعت و افراد زيادى ديگر نيز آن را مىبينند ، پس معلوم مىشود كه اعتبار 50 نفر بملاحظه متّهم بودن افراد بوده است . مؤلف گويد : مقصود از روايت مزبور حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 209 به اين شرح نقل نموده : از سعد ، از عبّاس بن موسى ، از يونس بن عبد الرّحمن ، از ابى ايّوب ابراهيم بن عثمان الخزّاز ، از ابيعبد اللّه عليه السّلام قال : قلت له : كم يجزى فى رؤية الهلال ؟ فقال : انّ شهر رمضان فريضة من فرائض اللّه فلا تؤدوا بالتظنّى ،