از ذكر عبارات مصنّف ( ره ) در كتاب بيان علاوه بر استفاده امر مزبور نكته‌اى ديگر بدست مىآيد و آن اينست كه در نسخ مطبوع روضه طبع عبد الرّحيم عبارت ( و الحق به النّدب المعيّن الخ ) را به صيغه مجهول ضبط نموده و آن ظاهرا اشتباه است بلكه مىبايد به صيغه معلوم و معطوف به ( رجحه فى البيان ) باشد . قوله : له و لغيره : ضميرهاى مجرور به غير رمضان عود مىكند . قوله : لتعيّنه : ضمير مجرورى به رمضان عود مىكند . قوله : فلا اشتراك فيه : يعنى فى رمضان . قوله : حتّى يميّز بتعيّنه : يعنى بتعيين رمضان . قوله : و شمل ما عداه : يعنى ما عد رمضان . قوله : و وجه دخوله : يعنى دخول نذر معيّن . قوله : من عدم تعيّنه : يعنى عدم تعيّن زمان . قوله : الحاقه به شهر رمضان : ضمير در [ الحاقه ] به نذر معيّن راجعست . قوله : لاشتراكهما : يعنى اشتراك تعيين اصلى و عرضى . قوله : فى حكم الشّارع به : ضمير در [ به ] به تعيين راجعست قوله : و رجحه فى البيان : ضمير فاعلى به مصنّف ( ره ) و ضمير مفعولى به الحاق راجعست . قوله : و الحق به النّدب المعيّن : ضمير در [ به ] به رمضان عود مىكند . قوله : و فى بعض تحقيقاته : يعنى تحقيقات مصنّف ( ره ) . قوله : مطلق المندوب : يعنى مطلق مندوب را ملحق نموده است .