في بعض العبارات و منها الدروس لا وجه له ، و حد الحلق مخرج الخاء المعجمة . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : واجبست صائم از رساندن غبار به حلق اجتناب نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : در حكم مزبور فرقى نيست بين اينكه غبار غليظ باشد يا رقيق ، شئ صاحب غبار خوردنش حلال باشد مانند آرد يا حرام بوده نظير خاك ، بنابراين تقييد غبار بقيد ( غليظ ) چنانچه در بعضى عبارات فقهاء مانند مرحوم مصنّف در كتاب دروس ديده مىشود بىوجه به نظر مىآيد . مرحوم مصنّف در دروس مىفرماين : كتاب الصّوم و هو توطين النّفس للّه على ترك الثّمانية : الاكل و الشّرب المعتاد و غيره و الجماع قبلا او دبرا لآدمى و غيره على الاقرب و الاستمناء و ايصال الغبار الغليظ الى الحق الخ . شارح ( ره ) مىفرماين : حدّ حلق جائيست كه حرف ( خا ) از آن خارج مىشود . بنابراين اگر غبار وارد دهان شده ولى به اين محل نرسد موجب بطلان روزه نيست . مؤلف گويد : دليل بر مفطر بودن غبار و وجوب اجتناب از آن حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 48 به اين شرح نقل نموده : محمّد بن الحسن باسنادش ، از محمّد بن الحسن الصفّار ، از محمّد بن عيسى ، از سليمان بن جعفر ( حفص ) المروزى قال :