اين نماز بايد قرائت شود . البتّه ناگفته نماند كه قنوت‌هاى نامبرده و تكبيرات مزبور جزء اين نماز مىباشند و قهرا در هركجا كه اصل نماز واجب باشد ايندو نيز واجب و در هر مورد كه مستحبّ بوده اينها نيز مستحب هستند ولى در هردو مورد اخلال به آنها جايز نيست بلكه اگر نمازگذار عمدا آنها را ذكر نكند نمازش باطل و فاسد است . قوله : و لم يذكر وقتها : ضمير فاعلى در [ لم يذكر ] به مصنّف و در [ وقتها ] به نماز عيدين راجعست . قوله : و هو ما بين طلوع الشّمس الخ : ضمير [ هو ] به وقت راجعست . قوله : و هى ركعتان : ضمير [ هى ] به نماز عيدين عود مىكند . قوله : و يجب فيها التكبير : ضمير در [ فيها ] به نماز عيدين راجعست . قوله : من تكبيرة الاحرام و تكبيرة الرّكوع الخ : مؤلف گويد : اين عبارت بيان تكبيرات معتاد در صلوات را مىنمايد . يعنى : تكبيرات معتاد در صلوات عبارتند از : تكبيرة الاحرام و تكبير قبل از ركوع و تكبير قبل از سجده . قوله : بعد القرائة فيها : يعنى در دو ركعت . قوله : و القنوت بينها على وجه التجوّز و الّا فهو بعد كلّ تكبيرة : يعنى اينكه مرحوم مصنّف فرمود : قنوت‌هاى اين نماز بين تكبيرات است از باب مسامحه مىباشد چه آنكه عبارت دقيق و اطلاق حقيقى اين است كه بگوئيم :