اثناء سفر مىباشد . قوله : لا يقصّر فيه : ضمير در [ فيه ] به سفر راجع بوده و اين جمله صفت است براى [ سفر قصير ] . قوله : مع احتمال الجواز : يعنى جواز سفر . قوله : فيما لا قصر فيه مطلقا : مقصود از [ ماء موصوله ] سفر بوده و ضمير در [ فيه ] به آن راجع مىباشد و مراد از قيد [ مطلقا ] اين است كه عدم قصر نماز چه بخاطر نبودن مسافت بوده و چه بخاطر كثرت و دوام سفر باشد . قوله : عاصيا به : يعنى به سفر . قوله : الى محلّ لا يمكنه فيه العود اليها : ضمير منصوبى در [ لا يمكنه ] به عاصى راجع بوده و ضمير در [ فيه ] به محلّ و در [ اليها ] به جمعه راجعست . قوله : فيعتبر المسافة حينئذ : يعنى از اين محل تا مقصدش اگر به قدر مسافت بوده نماز قصر و در غير اين صورت بايد آن را تمام بخواند و مقصود از [ حينئذ ] حين عدم امكان العود الى الجمعة مىباشد . متن : و لو اضطر إليه شرعا كالحج حيث يفوت الرفقة أو الجهاد حيث لا يحتمل الحال تأخيره ، أو عقلا بأداء التخلف إلى فوات غرض يضر به فواته لم يحرم ، و التحريم على تقديره مؤكد و قد روي أن قوما سافروا كذلك فخسف بهم و آخرون اضطرم عليهم خباؤهم من غير أن يروا نارا . فرع شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين :