در صورت امكان شركت كند و اگر نه خود قادر بر اقامه آنست و نه جمعه‌اى در كمتر از يك فرسخى او منعقد مىشود جمعه از او ساقط مىشود . فرع اگر در كمتر از يك فرسخ بيش از يك جمعه به پا شد صورى در اينجا متصوّر است : 1 - يكى سابق و ديگرى لاحق بوده و هركدام از سابق و لاحق مشخّص و معلوم باشند . 2 - علم به سبق و لحوق داريم ولى سابق و لاحق مشخّص نيستند ، يعنى مىدانيم كه يكى اوّل و ديگرى بعدا به پا شده اما اينكه سابق كدام و لاحق چه جمعه‌اى مىباشد معلوم نيست . 3 - اساسا معلوم نيست دو جمعه مقارن با هم منعقد شده يا يكى مقدّم و ديگرى مؤخّر بوده است . حكم صورت اوّل اينست كه نماز سابق صحيح و لاحق باطل است و بر لاحقين واجب است كه نماز ظهر را بخوانند چنانچه حكم صورت دوّم اينست كه بر هر دو جمعيّت خواندن ظهر واجب بوده و بجمعه خوانده شده نمىتوانند اكتفاء كنند . و امّا حكم صورت سوّم اين است كه اگر وقت جمعه باقيست يا هر دو دسته اجتماعا يك جمعه ديگر بخوانند و يا از هم فاصله گرفته و در بعد يك فرسخى از يكديگر هركدام يك جمعه بطور عليحدّه بخوانند و در صورت انقضاء وقت نماز ظهر را مىبايد بجاى آورند . قوله : بل يجب على من يشتمل عليه الفرسخ : يعنى بر كسى كه فاصله‌اش تا جمعه كمتر از يك فرسخ است جمعه واجب است .