قوله : و ما يظهر من جعل مستنده : ضمير در [ مستنده ] به اشتراط حضور فقيه راجعست . قوله : فانّما هو على تقدير الحضور : ضمير [ هو ] به اجماع راجعست . قوله : امّا فى حال الغيبة فهو محلّ النّزاع : ضمير [ هو ] به اشتراط حضور فقيه راجعست . قوله : فلا يجعل دليلا فيه : ضمير نائب فاعلى در [ يجعل ] به اجماع راجع بوده و ضمير مجرورى در [ فيه ] به زمان غيبت عود مىكند . قوله : مع اطلاق القرآن الكريم بالحثّ العظيم : كلمه [ حث ] بفتح حاء و تشديد ثاء يعنى برانگيختن و ترغيب نمودن . قوله : المؤكّد بوجوه كثيرة : وجوه مؤكّده عبارتند از : الف : كلمه [ فاسعوا ] كه هم امر است و هم مادّه ( سعى ) دلالت بر بعث و حث دارد . ب : از نماز جمعه بذكر تعبير شده و آن را به خود نسبت داده و فرموده : ذكر اللّه . ج : نهى از معامله و بيع و شراء در وقت فرارسيدن زمان آن . د : از ترك معامله و اقبال به نماز بمحض خير و صلاح تعبير نموده است . قوله : مضافا الى النّصوص المتضافره على وجوبها : يعنى على وجوب الجمعة . مؤلف گويد : از جمله اين نصوص حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل در ج 5 ص 2 آن را به اين شرح نقل فرموده :