السّلام بوده و يا نائب خاص و يا عام حضرتش باشد اگرچه نائب فقيه جامع الشّرائط فرض شود . البتّه فقيه در صورتى مىتواند جمعه را منعقد كند كه در زمان غيبت اجتماع عدد معتبر ممكن باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل بر اينكه امامت فقيه در نماز جمعه كفايت مىكند اينست كه وى از قبل امام معصوم عليه السّلام منصوب است چه آنكه در مقبوله عمر بن حنظله وارد شده است : بنگريد به مردى كه حديث ما را براى شما نقل مىكند الى آخر الحديث . و غير اين حديث از اخبارى كه فقيه را در زمان غيبت منصوب بر انجام اين قبيل امور قرار داده‌اند . و حاصل كلام اينكه در زمان حضور امام عليه السّلام غير از حضرتش سلام اللّه عليه ديگرى نمىتواند جمعه را اقامه كند مگر كسى را كه امام عليه السّلام وى را براى خصوص جمعه يا اعمّ از آن نصب كرده باشد و در صورتى كه امام عليه السّلام و نائبش نماز را به پا نكنند باجماع علماء جمعه ساقط است . ولى در زمان غيبت امام عليه السّلام نظير زمان فعلى در حكم جمعه بين فقهاء اختلاف است : بعضى آن را واجب و دسته‌اى آن را حرام مىدانند . مرحوم مصنّف در اين كتاب آن را واجب دانسته مشروط به اينكه امام جمعه فقيه جامع الشّرائط باشد زيرا در اين صورت شرط كه اذن