كلمه تثأب ( با همزه ) نه با واو چنانچه جوهرى نيز آن را با همزه ضبط كرده و گفته در لغت ( تثاءبت ) گويند نه ( تثاوبت ) به معناى خميازه كشيدن است و اين نيز از مكروهات بوده كه در نماز تركش اولى و سزاوار است . قوله : قاله الجوهرى : ضمير منصوبى در [ قاله ] به [ بالهمز ] راجعست . متن : ( و التمطي ) : و هو مد اليدين . فعن الصادق عليه السلام أنهما من الشيطان . شرح فارسى : [ كراهت تمطّى در نماز ] مرحوم مصنّف مىفرماين : تمطّى نيز در نماز مكروه است . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از آن كشيدن دستها و رفع خستگى نمودن است . در روايتى از امام صادق عليه السّلام وارد شده كه فرمود : اين دو عمل ( تمطّى و تثأب ) از شيطان است . مؤلف گويد : مقصود از حديث مذكور روايتى است كه صاحب وسائل آن را در ج 4 ص 1259 به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن الحسن باسنادش از علىّ بن ابراهيم از پدرش از ابن ابى عمير از حمّاد از حلبى از ابى عبد اللّه عليه السّلام قال : سئلته عن الرّجل يتثأّب فى الصّلوة و يتمطّى قال : هو من الشّيطان و لن يملكه . قوله : انّهما من الشيطان : ضمير تثنيه به تثأب و تمطّى راجعست .