بوده ، طبق فتاواى علماء بايد بنشيند و تشهّد بخواند و سلام دهد و نمازش صحيح است اگرچه نيّت و تكبير اضافى گفته است . ج : زيادى قيام : اگر مطلق قيام را ركن بدانيم چنانچه از اطلاق مصنّف ( ره ) چنين استفاده مىشود . د : زيادى ركوع : در جائى كه مأموم زودتر از امام از ركوع سر برداشت واجب است دوباره به جهت متابعت به ركوع رود . ه : زيادى سجود : اگر كسى سهوا يك سجده در نماز اضافه كرد بنابر اينكه مسمّاى سجود ركن باشد صدق زيادى ركن مىكند ولى نماز باطل نيست . و : زيادى مجموع اركان باستثناء نيّت و تكبيرة الاحرام در جائى كه شخص سهوا يك ركعت در آخر نماز اضافه كرد و سپس ملتفت زيادى شد در اينجا اگر به قدر واجب تشهّد در ركعت چهارم نشسته باشد حكمش اينست كه در هر كجاى ركعت پنجم كه فهميد بنشيند و سلام دهد و نمازش صحيح است با اينكه قيام و ركوع و سجده اضافى نموده يا مثلا مسافر از روى جهل به مسئله نمازش را تمام خواند و بعد از وقت بمسئله عالم شد . قوله : انّ زيادته على حدّ نقيصته : ضمير در [ زيادته ] و [ نقيصته ] به ركن راجعست . قوله : لتخلّفه فى مواضع كثيرة : ضمير در [ تخلّفه ] به بطلان نماز در صورت زيادى ركن راجعست . قوله : لا تبطل بزيادته سهوا : ضمير در [ لا تبطل ] به صلوة و در [ زيادته ] به ركن عود مىكند .