سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

72

الكلام اللطيف في شرح التصريف (فارسى)

و عضّ ( بكسر ضاد ) عضّ ( بفتح ضاد ) اعضض ( بفكّ ادغام ) . و همانطوريكه در « لم يمدّ » چهار وجه جايز بود در امر آن نيز هرچهار وجه جايز مىباشد لذا مىگوئى : مدّ ( بكسر دال ) مدّ ( بفتح دال ) مدّ ( بضمّ دال ) امدد ( بفكّ ادغام ) . و در اسم فاعل از « مدّ » ، « يمدّ » ادغام كرده و مىگوئى : مادّ ( يكمرد كشنده ) . مادّان ( دو مرد كشنده ) . مادّون ( مردان كشنده ) . مادّة ( يكزن كشنده ) . مادّتان ( دو زن كشنده ) . مادّات ( زنان كشنده ) . و در اسم مفعول بايد بگوئى : ممدود ( يكمرد كشيده‌شده ) ممدودان ( دو مرد كشيده‌شده ) ممدودون ( مردان كشيده‌شده ) ممدودة ( يكزن كشيده‌شده ) ممدودتان ( دو زن كشيده‌شده ) ممدودات ( زنان كشيده‌شده ) شرح و ان كان العين منه مضموما : ضمير در « منه » به فعل الواحد برمىگردد . و فكّه : يعنى و فكّ ادغام و منظور از « فكّ ادغام » ادغام نكردن است . و فتحها : يعنى و فتح لام .