ترجمه : نوع پنجم معتلّ الفاء و اللّام معتلّ الفاء و اللّام كلمه‌اى است كه فاء الفعل و لام الفعلش حرف علّه باشد و به آن لفيف مفروق گويند مانند وقى ( نگاه داشت ) همچون رمى ، يقى ( نگاه مىدارد ) ، يقيان ( نگاه مىدارند دو نفر ) ، يقون ( نگاه مىدارند چند نفر ) تا آخر چهارده صيغه . و صيغه امر حاضر از آن ق ( نگاه دار ) بوده كه داراى يك حرف است و مىبايد با آن در حالت وقف هاء همراه باشد يعنى بگوئيم : قه . و در تأكيد آن با نون ثقيله مىگوئى : قينّ : نگاه دار البتّه البتّه تو يكمرد حاضر . قيانّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما دو مرد حاضر . قنّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما مردان حاضر . قنّ : نگاه دار البتّه البتّه تو يكزن حاضر . قيانّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما دو زن حاضر . قينانّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما زنان حاضر . و در تأكيد آن با نون خفيفه مىگوئى : قين : نگاه دار البتّه تو يكمرد حاضر . قن : نگاه داريد البتّه شما مردان حاضر . قن : نگاه دار البتّه تو يكزن حاضر . و در امر حاضر از « وجى ، يوجى » كه مانند رضى ، يرضى است مىگوئى : ايج ( بساى سمّ چهارپا را ) مانند ارض .