عدوّ : در اصل « عدوو » بود سپس واو اوّل را در دوّم ادغام نموديم . بغىّ : در اصل « بغوى » بود واو و ياء در يك كلمه جمع بودند واو را از جنس ياء نموده و در ياء ادغام كرده و ماقبلش را مكسور كرديم . صبىّ : در اصل « صبيي » بود ياء اوّل را در دوّم ادغام نموديم . شرىّ : در اصل « شريى » بود ياء اوّل را در دوّم ادغام نموديم . و لم يكن ماقبلها : ضمير در « قبلها » به واو برمىگردد . تقلب ياءا : ضمير در « تقلب » به واو برمىگردد . متن : الرّابع المعتلّ العين و اللّام يقال له اللّفيف المقرون فتقول : شوى ، يشوي ، شيّا مثل رمى ، يرمي ، رميا . و قوى ، يقوى ، قوّة و روى ، يروى ، ريّا مثل رضى ، يرضى ، رضيا فهو ريّان . و امرأة ريّى مثل عطشان و عطشى و اروى كاعطى . و حيى كرضى و حىّ يحيى حيوة فهو حىّ و حيّا و حييا فهما حيّان و حيّوا و حييوا فهم احياء . و يجوز حيوا بالتّخفيف كرضوا و الامر احى كارض و احيى ، يحيي كاعطى ، يعطي و حايا ، يحائى ، محاياة و استّحيا ، يستحيى ، استحياء . و منهم من يقول : استحى ، يستحي ، استحاء و ذلك لكثرة الاستعمال كما قالوا لا ادر في لا أدري .