مجرد و رباعى مزيد هميشه مفتوح است و در رباعى مجرّد هميشه مضموم و در ثلاثى مزيد در بعضى از ابوابش مضموم است مانند باب افعال - تفعيل - مفاعله و در ديگر ابواب مفتوح مىباشد چنانچه انشاء الله در محلّش ذكر مىشود . سپس آخر آن را مضموم مىكنيم و اين فقره ( يعنى مضموم كردن آخر فعل ) مختص ببابى غير باب ديگرى نيست بلكه فعل مضارع مطلقا آخرش بايد مضموم باشد . و امّا حرف ما قبل آخر در فعل مضارع - در مضارع غير ثلاثى مجرد مطلقا مكسور است و امّا در ثلاثى مجرد اگر چه قياس و قاعده منضبطى ندارد بلكه سماعى است و بايد از اهل لسان تبعيّت نمود و ليكن اجمالا علماء اين علم قانونى براى آن ذكر كرده‌اند كه شرح و تفصيل آن به اين قرار است .