سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
62
اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)
كلّسكوت ليس فيه فكره فهو غفلة و كلّ كلام ليس فيه ذكر فهو لغو ، فطوبى لمن كان نظره عبرة و سكوته فكرا و كلامه ذكرا و بكى على خطيئته و امن النّاس شرّه . ( نيكوئىها تمامش در سه صفت جمع شده است : نگاه كردن و سكوت نمودن و سخن گفتن ، پس هر نگاهى كه در آن پند نباشد اشتباه است و هر سكوتى كه در آن تفكّر نباشد در آن غفلت و بىخبرى است و هر كلاميكه در آن ذكر خدا نباشد بيهوده و بىفائده است ، پس خوشا به حال كسى كه نگاهش پند و سكوتش تفكّر و كلامش ذكر بوده و بر خطاى خود گريه نمايد و مردم از شرّ او در امان باشند ) . 3 - از حضرت صادق عليه السلام : الشّيعة ثلاث : محبّ وادّ فهو منّا و متزيّن بنا و نحن زين لمن تزيّن بنا و مستأكل بنا النّاس و من استأكل بنا إفتقر . ( تابعين ما سه دسته هستند : دوستى كه نسبت بما مودّت دارد پس او از ما است ، كسى كه خود را بصفات ما مىآرايد و ما هم زينت هستيم براى كسى كه ما را زينت خود قرار دهد ، و كسى كه ما را وسيله ارتزاق خود قرار ميدهد و كسى كه چنين كند فقير و محتاج مىشود ) . 4 - از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام : الاقاويل محفوظة ، و السّرائر مبلوه و كلّ نفس بما كسبت رهينة و النّاس منقوصون مدخولون الّا من عصم اللّه . ( گفتارها نگاهدارى شده است . و رازها و نهانها آشكار گشته است و هر كسى گرو اعمال خويش است و مردم از نظر رشد ناقص و معيوب ميباشند مگر كسى را كه خداوند حفظ كند ) .