سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

35

اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)

مسئله دوّم : صرف صيغه تفضيل صيغه تفضيل مانند سائر مشتقّات شش صيغه دارد سه براى مذكّر و سه براى مؤنّث چنانچه در پيش گفتيم ولى فرقيكه در اينجا هست اينستكه صيغه‌هاى مذكّر از نظر وزن با صيغه‌هاى مؤنّث متغاير هستند چنانچه در ذيل ملاحظه مىشود . سه صيغه مذكر / / / / سه صيغه مؤنّث اكبر / يكمرد بزرگ‌تر / مفرد / كبرى / يك زن بزرگتر اكبران / دو مرد بزرگ‌تر / تثنيه / كبريان / دو زن بزرگتر اكبرون / مردان بزرگ‌تر / جمع / كبريات / زنان بزرگتر صيغه مبالغه اسم مشتقى استكه از مصدر اخذ مىشود تا دلالت كند بر مبالغه در اتّصاف فاعل بفعل مانند كلمه عضوض كه در فرمايش حضرت امير المؤمنين عليه السلام مىباشد يأتى على النّاس زمان عضوض يعضّ الموسرفيه على ما فى يديه و لم يومر بذلك « ميآيد زمانى بر مردم كه بسيار گزنده و دشوار است در آنزمان آنچه در دست توانگر است ميگزد او را كنايه از اينستكه در انفاق بخل ميورزد و حال آنكه به اين بخل مأمور نيست » .