سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
180
اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)
مؤنث غائب / كانتا تضربان عمرا / پيوسته ميزدند آن دو زن عمرو را در زمان گذشته / كنّ يضربن عمرا / پيوسته ميزدند آنگروه زنان عمرو را در زمان گذشته / كنت تضرب عمرا / پيوسته ميزدى تو اى مرد عمرو را در زمان گذشته مذكر حاضر / كنتما تضربان عمرا / پيوسته ميزديد شما دو مرد عمرو را در زمان گذشته / كنتم تضربون عمرا / پيوسته ميزديد شما مردان عمرو را در زمان گذشته / كنت تضربين عمرا / پيوسته ميزدى تو اى زن عمرو را در زمان گذشته مؤنث حاضر / كنتما تضربان عمرا / پيوسته ميزديد شما دو زن عمرو را در زمان گذشته / كنتنّ تضربن عمرا / پيوسته ميزديد شما زنان عمرو را در زمان گذشته متكلم وحده / كنت اضرب عمرا / پيوسته ميزدم من عمرو را در زمان گذشته متكلم مع الغير / كنّا نضرب عمرا / پيوسته ميزديم ما عمرو را در زمان گذشته و در منفى آن حرف نفى را فقط بر سر كان داخل مىكنند مثلا اگر بخواهيم بگوئيم پيوسته من زدن زيد را ترك ميكردم بايد بگوئيم ما كنت اضرب زيدا و نيز ميتوان در اين صورت بجاى كان از ليس استفاده كرد مثلا در مثال مزبور ميگوئيم لست اضرب زيدا و همچنين است باقى صيغ .