سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

163

اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)

صرف فعل امر به صيغه از باب تفاعل / لتتفاهم / مورد هم‌فكرى واقع شو اى مرد در زمان حال / لتتفاهما / مورد ه فكرى واقع شويد شما دو مرد در زمان حال / لتتفاهموا / مورد هم‌فكرى واقع شويد شما مردان در زمان حال صرف فعل ماضى مجهول از باب تفعّل / تعهّد / مشغول شد ذمّه يك مرد در زمان گذشته / تعهّدا / مشغول شد ذمّه دو مرد در زمان گذشته / تعهّدوا / مشغول شد ذمّه مردان در زمان گذشته تذكّر : تعهّد در اصل تعهّد بود خواستيم آن را مجهول كنيم حرف اوّل و دوّم آن را ضمّه داده و ماقبل آخر را كسره تعهّد شد . صرف فعل مضارع مجهول از باب تفعّل / يتعهّد / مشغول مىشود ذمّه يك مرد در زمان حال يا آينده / يتعهّدان / مشغول مىشود ذمّه دو مرد در زمان حال يا آينده / يتعهّدون / مشغول مىشود ذمّه مردان در زمان حال يا آينده صرف امر غائب مجهول از باب تفعّل / ليتعهّد / بايد مشغول شود ذمّه يك مرد در زمان حال / ليتعهّدا / بايد مشغول شود ذمّه دو مرد در زمان حال / ليتعهّدوا / بايد مشغول شود ذمّه مردان در زمان حال