سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
103
اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)
صرف فعل ماضى از باب افعال / اكرم / احسان كرد يك مرد غائب در زمان گذشته مذكر غائب / اكرما / احسان كردند دو مرد غائب در زمان گذشته / اكرموا / احسان كردند مردان غائب در زمان گذشته / اكرمت / احسان كرد يك زن غائب در زمان گذشته مؤنث غائب / اكرمتا / احسان كردند دو زن غائب در زمان گذشته / اكرمن / احسان كردند زنان غائب در زمان گذشته / اكرمت / احسان كردى تو يك مرد حاضر در زمان گذشته مذكر حاضر / اكرمتما / احسان كرديد شما دو مرد حاضر در زمان گذشته / اكرمتم / احسان كرديد شما مردان حاضر در زمان گذشته / اكرمت / احسان كردى تو يك زن حاضر در زمان گذشته مؤنث حاضر / اكرمتما / احسان كرديد شما دو زن حاضر در زمان گذشته / اكرمتنّ / احسان كرديد شما زنان حاضر در زمان گذشته متكلم وحده / اكرمت / احسان كردم من در زمان گذشته متكلم مع الغير / اكرمنا / احسان كرديم ما در زمان گذشته صرف فعل مضارع از باب افعال / يكرم / احسان مىكند يكمرد غائب در زمان حال يا آينده مذكر غائب / يكرمان / احسان مىكنند دو مرد غائب در زمان حال يا آينده / يكرمون / احسان ميكنند مردان غائب در زمان حال يا آينده / تكرم / احسان مىكند يكزن غائب در زمان حال يا آينده مؤنث غائب / تكرمان / احسان مىكنند دو زن غائب در زمان حال يا آينده