تقويت آنچه كه گفته است ، نمونه‌هايى اين چنين ذكر مىكند : وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ « 1 » ؛ ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ أَنَّ الْكافِرِينَ لا مَوْلى لَهُمْ « 2 » ؛ اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ « 3 » ؛ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ « 4 » ؛ و ديگر آيات فراوان . و بعد از ارائهء آيات به نتيجه‌اى مىرسد كه صادق و درست است و آن اين كه : « هر ترس و غم و پريشانى و غرور در جانب كفر است و صفات مخالف آن در جانب ايمان . » ايشان در ادامهء سخنانش مىگويد : « مؤمن نورى الهى دارد كه به واسطهء آن راهش را مىبيند و خير و شرّش را درك مىكند . به اين دليل كه خداوند بر وى زندگى تازه‌اى ، علاوه بر زندگىاى كه كافر هم در آن با وى شريك است ، بخشيده است و آن حياتى است كه تابع اين نورى است كه به واسطهء آن روشنايى مىجويد . » آن گاه آيهء لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ « 5 » را آورده و معانى بلندى از آن مىگيرد و مىگويد : « اين حيات در حقيقت به روحى از اوست و لازمه‌اش ايمان و استقرار و آرامش در قلب است . و مؤمنانى كه به روح الهى مؤيّدند ، آرامش ايمان در قلبشان و زندگى تازه در كالبدشان و نور روشنگر در پيش رويشان ادامه مىيابد . »

--> ( 1 ) - آل عمران ( 3 ) آيهء 68 : و خدا سرور مؤمنان است . ( 2 ) - محمد ( 47 ) آيهء 11 : چرا كه خدا سرپرست كسانى است كه ايمان آورده‌اند ، ولى كافران را سرپرست [ و يارى ] نيست . ( 3 ) - بقره ( 2 ) آيهء 257 : خداوند سرور كسانى است كه ايمان آورده‌اند . آنان را از تاريكيها به سوى روشنايى به در مىبرد . و [ لى ] كسانى كه كفر ورزيده‌اند ، سرورانشان [ همان عصيانگران ] طاغوتند ، كه آنان را از روشنايى به سوى تاريكيها به‌در مىبرند . ( 4 ) - اعراف ( 7 ) آيهء 27 : ما شياطين را دوستان كسانى قرار داديم كه ايمان نمىآورند . ( 5 ) - مجادله ( 58 ) آيهء 22 : قومى را نيابى كه به خدا و روز بازپسين ايمان داشته باشند [ و ] كسانى را كه با خدا و رسولش مخالفت كرده‌اند - هر چند پدرانشان يا پسرانشان يا برادرانشان يا عشيرهء آنان باشند - دوست بدارند . در دل اينهاست كه [ خدا ] ايمان را نوشته و آنها را با روحى از جانب خود تأييد كرده است .