به آن بدون دليل و برهان به لغزش و انحراف نزديكتر است . اهل تسليم بايد بدانند كه علم به يك چيز تنها بعد از پرسش و شناخت از آن ممكن است ؛ و يقين هم تنها با جستجو و رنج زياد ميسّر مىشود ، كه عمر در آن صرف مىشود و بندها از هم گسسته . آنها ( اهل تسليم ) بايد بدانند كه قرآن تنها به تسليم دور از دليل و حجّت راضى نيست و آن را مساوى باعناد دور از دليل مىداند ؛ و يا با شكّى كه به زدودن جهل يا بركنارى تاريكيها رهنمون نمىشود ، برابر مىشمارد . پيش از وارد شدن در اين مسأله ، مىگوييم كه ما قصد پيام‌رسانى به همهء انسانها را داريم ، و در گفتگو با دشمنان و كينه‌ورزان اصرار نمىورزيم و دوست نداريم با آنها به بحث و مجادله پرداخته ، براى دليل تراشى به چاره‌انديشى روآوريم . ما مىدانيم كه حق هر چند واضح و روشن باشد و به فهم نزديك و قابل دسترسى ، باز در ميان مردم هستند كسانى كه به نفى و انكار روى مىآورند و در بين آنها كسانى باقى خواهند ماند كه به دشمنى با حق مىپردازند . قرآن از چنين انسانهايى پرده برداشته و سرشت كسانى را كه به انكار و گمراهى عادت كرده‌اند و با وجود آن دو ويژگى ، چيز ديگرى را نمىپذيرند ، آشكار ساخته است . قرآن ، در موارد متعددى بيان داشته ، كسانى كه سرشتشان دچار ناراستى و انحراف گشت قادر به گرويدن به حق نيستند ، هر چند كه آن را با چشمانشان ببينند ؛ و به وحى باور ندارند ، هر چند از آسمان نوشته‌اى در كاغذ بر آنها فرود آيد . اگر ببينند كه آسمان شكافته شود و همه چيز در برابر ديدگانشان واضح و روشن پديدار گردد ، باز خواهند گفت كه اين نوعى جادوست و ما جادوزده شديم و هيچ حق و حقيقتى وجود ندارد . براى كسانى كه نمىتوانند ، بپذيرند كه قرآن ، بيانگر ، روشنگر و در بردارندهء هر چيزى است ؛ و يا تاب شنيدن چنين سخنى را ندارند و پرداختن به آن را تلف كردن وقت يا بازيچه مىدانند ، مىگوييم : جسم انسان با كوچكىاش داراى اسرارى است كه عقل هر خردمند دچار حيرت مىشود و مجنون عاقل مىگردد . در آن رازهايى است كه خردها را مىربايد ، به طورى كه تأييد آن سنگين مىنمايد . پزشكان و فيلسوفان و صوفيان در گذشته ، دربارهء شگفتيها و رازهاى بدن آدمى مطالبى نوشته‌اند ، آن‌گاه معاصران هم در اين بررسى و كشف زياده‌روى كردند و بسيار نوشتند . هر روز چيز تازه‌اى از اين جسم مىشنويم و خبرهايى را