فيض كاشانى ، از قول كافى ، سلسله‌اى از احاديث وارد در اين باب را از طريق امامان بيان مىكند كه آوردن برخى از آنها در اين‌جا ضرورى به نظر مىرسد ، زيرا بيان آن احاديث باعث روشنگرى مسألهء برزخ پس از مرگ خواهد بود . به امام صادق ( ع ) گفته شد : « مىگويند روح مؤمنان در چينه‌دانهاى پرندگانى سبز رنگ پيرامون عرش هستند . » فرمود : « نه ! مؤمن نزد خداوند گرامىتر از آن است كه روحش را در چينه‌دانهاى مرغان قرار دهد ، بلكه در بدنهايى چون بدنهاى آنهاست . » در روايت ديگرى از ايشان آمده است : « هرگاه خداوند مؤمن را قبض روح كند ، آن روح را در كالبدى چون كالبدشان در دنيا قرار مىدهد كه مىخورند و مىنوشند ؛ و هرگاه كسى بر آنها وارد شد ، او را به همان صورتى كه در دنيا بوده است ، مىشناسند . » امام كاظم ( ع ) فرمودند : « خواب در ابتداى آفرينش نبوده است ، بلكه بعدها به وجود آمد . » گفته شد : علّت آن چيست ؟ فرمود : « خداوند رسولى را به مردم زمانش فرستاد و آنها را به عبادت و طاعت خداوند فراخواند . گفتند : اگر چنين كنيم چه سودى براى ما دارد ؟ به خدا سوگند تو از ما ثروتمندتر و از حيث خاندان از ما گرامىتر نيستى ! گفت : اگر مرا اطاعت كنيد خداوند شما را به بهشت مىبرد و اگر نافرمانى كنيد شما را در آتش مىافكند . گفتند : بهشت و جهنم چيست ؟ براى آنها توصيف كرد . گفتند : كى به آن‌جا خواهيم رفت ؟ گفت : آن‌گاه كه بميريد . گفتند : ما مردگانى با استخوانهاى پوسيده ديديم . و تكذيب و سبك شمردن آنها به رسول زياد شد ؛ و خداوند خواب را در ميان آنها به وجود آورد . و نزد آن رسول آمدند و آنچه را كه ديدند به او خبر دادند و منكر آن نشدند . رسول گفت : خداوند خواست بدين وسيله براى شما دليل بياورد ؛ ارواح شما بعد از مرگ اين چنين خواهد بود ، و اگر بدن شما پوسيد ارواح شما به سوى كيفر خواهد رفت تا بدنها برانگيخته شوند . » در خبر ديگر آمده است ، ارواح در صفت بدن ، در درختى از بهشت با يكديگر آشنا مىشوند و از يكديگر مىپرسند . و اگر روحى نزد آن ارواح بيايد مىگويند : رهايش كنيد ، كه او از هراسى عظيم روى آورده است . سپس ، از او مىپرسند : فلانى چه كرد ؟ اگر به آنها بگويد : او را زنده رها كردم ، او را مىترسانند و اگر به آنها بگويد : نابود شد ؛ مىگويند : لغزيد . شايد بهترين سخن در باب برزخ همان است كه حكيم سلطان محمّد گنابادى گفته