عماد الدين حسن بن علي الطبري (مترجم: عبد الملك بن اسحاق بن فتحان واعظ قمى)

مقدمه 56

فضائل اهل بيت رسول (ص) و مناقب اولاد بتول (ع) (فارسى)

ج : مرورى بر كتاب در آغاز كتاب ، مترجم شرحى در باره علت ترجمه آن به دست داده و آن را به خاطر درخواست « دوستان مخلص معتقد » به انجام رسانده است . ما پس از مرور بر كتاب شرح حال اين مترجم را كه از خاندانى بنام و برجسته ، وساكن قم و كاشان بودهاند ، خواهيم آورد . وى در اين مقدمه توضيح مىدهد كه كتاب به عربى بوده و عنوان شده است كه اين امر سبب مىشود تا « عوام را از آن فايده نه ، و اهل عجم را از آن حظى نه » بنابرين بنا را بر آن نهاده است تا در عين حفظ متن عربى ، آن را به فارسى درآورد . مقدمه مؤلف طبق معهود ، از ستايش خداوند آغاز شده و سپس به سراغ اهميت وجود شاهان و اميران رفته وجود توأمان دين و دولت را براى احياى سنت و ترك بدعت آن هم در كنف و حريم امرا و ملوك ، مورد توجه قرار مىدهد . وى تأكيد مىكند كه در هميشه زمان ، هر كتابى مختصر يا مطول ، با « قوّت و وسيله مَلكى با سلطانى يا وزيرى بوده است » . اما اين كه چه شد وى اين كتاب را براى بهاءالدين محمد جوينى نوشت داستان چنان است كه مؤلف در اصل مازندرانى بوده و آن زمان ، ديار وى ، دستخوش انقلابات و « زحمات و تلاطم قتل و اسر و حرب و غارات » بوده است . وى به دو دليل ، منطقه جبال را براى زندگى انتخاب كرده است . نخست آن كه از مردمان در باره امن ترين نقطه پرس و جو كرده و « صادر و وارد » به او خبر داده اند كه « اهل عراق در امن و اماناند » . به علاوه ، حديثى از امام صادق ( ع ) را آورده كه در آن توصيه شده است كه در وقت فراگير شدن فتنه ، راهى قم شويد كه فتنه را به آن راهى نيست . در اين وقت ، با استفاده از امنيت اين منطقه ، توانست آثارى در دفاع از مذهب تشيع بنگارد و « چند مطولات و متوسطات و مختصرات به عربى و فارسى جمع » كند . ( ص 7 ) . در برابر ، ديگران هم بيكار ننشستند و « اظهار ضغاين و ابراز دفاين عداوت عترت رسول عليهم السلام كردند » . اما در مقابل او توانست مورد حمايت « دولت جوان جوانبخت صاحب قران فرمان ده و