وى در جاى ديگرى از همين كتاب هم از ديار مغرب ياد مىكند كه در شهرهاى زيادى در شب عاشورا سر يك الاغ مرده را گرفته آن را سر نيزه مىكنند و مى گويند اين سر . . . است . مردم هم گرد آن جمع مى شوند و در شب مشعلها روشن كرده و به دف زدن و غنا مشغول مىشوند و در هر خانه‌اى مىايستند و مىگويند : يا ستى المرؤوسة أطعمينا المنطفسة . منطفسه نوعى شيرينى است كه در آن شب مىخورند و شادى مىكنند و شماتت به قتل حسين ميكنند و دست و پاى را حنا مى بندند و بهترين لباسشان را مىپوشند ، چنان كه در اعياد و عروسى ها چنين كنند . كسى كه به اين وضع راضى نباشد ، سنى حقيقى نيست ( ص 375 ) . راستش بعيد مى نمايد كه اين اخبار دست كم در اين شكل ، درست باشد . هرچند اصل جشن گرفتن در عاشورا امرى مرسوم ميان سنيان بوده و عماد در اخبار ، احاديث و حكايات هم شرحى از جشن گرفتن اصفهانى ها در عاشوراى سال 673 دارد . وى در اسرار فصل شگفتى هم در باره تعظيم و تكريم قبايلى كه در كربلا عليه امام حسين ايفاى نقش كردند ، آورده است . در شام اين قبايل مورد احتراماند : بنو السنان فرزندان كسى كه سر امام حسين را بر نيزه اش داشت . بنو الطشت اولاد لعينى كه سر حسين را در طشت نهاد و آن را پيش يزيد گذاشت . بنوالنعل اولاد كسى كه اسب بر جسد امام حسين در كربلا دواند . آنان نعل آن اسب را گرفته پدر به پسر مىدهد و حلقه اى از آن را براى تيمّن و تبرّك به در خانه آويزان مى كنند . بنو المكبّر اولاد كسى هستند كه وقت ورود سر حسين به شام ، تكبير سر داد . بنو الفرزدجى اولاد كسى هستند كه سر حسين را از باب فرزدج حرون وارد شهر كرد . بنو القضيب اولاد كسى هستند كه قضيب براى يزيد آورد تا بر دندان حسين ابن على بزند .