و در مقدمات كتاب اندك تعصب مكتوب بود ، داعى دولت با خداى مشورت كرد كه صلاح هست كه اين كتاب به فلان عالم نمايد كه از جمله مقربان است و اگرچه بر خلاف مذهب حق است . اين آيت برآمد كه : قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهاً غَيْرِي لَأجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ ( شعراء : 29 ) كامل : 1 / 218 : در سنه ست و خمسين و ستمائه [ 656 ] در ولايت دامغان يكى ازعلماى وقت بر طريق عتب و تقريع گفت بعد از آن كه اعتقاد داعى مسلمانان مصنف اين كتاب الحسن بن على المازندرانى وى را معلوم شده بود كه جمعى چندين سال باشد كه‌گذشته باشند و از ايشان هيچ ضررى به شما و آباء و اجداد شما نرسيده باشد ، چرا از افعال‌ايشان بيزارى بايد كرد . داعى مسلمانان به جواب گفت كه ، پيران هفتاد ساله را چرا چنين بايد كردن كه بعد از ششصد و پنجاه و پنج سال جوانان سى ساله از افعال ايشان بيزارى كنند . آن سائل مقرع خاموش شد در وقت شنيدن ايراد بر وى . كامل : 1 / 239 : . . . خاصه من كه مصنف اين كتابم سالى در شهر بروجرد [ نسخه چاپى : يزدجرد ] به كربت بودم . شخصى كه مشار اليه علماى آن بقعه بود ميان من و او بحثى مىرفت درمذهب . . . كامل : 1 / 282 : در اصفهان در سنه 673 روزى در مجلس شخصى حاضر بودم از جمله مفتيان فرق يزيد تقى نامى مشهور به نصب عداوت على و اهل بيت او . آن شقىِهر دو سرا اين تقرير مىكرد . . . كامل : 2 / 86 : و گويند در ديار عرب شهرى است نام آن قرطبه در شب عاشورا جوانان آن شهر سرگاوى يا خر مردارى به دست آرند و به سر نيزه كنند و خلق در دنبال آن سر افتند با دف و چنگ و انواع ملاهى و رقاصان رقص مىكنند و مغنيان غنا مىگويند و بر در خانه‌هاى گردند و در آن شب طعام‌هاى گوناگون و حلواها و قطاب‌ها سازند ازبراى تبرك و شادى و آن سر را تشبيه كنند به سر حسين - عليه السلام - و بدان طرب وشادى كنند و گويند : يا ستى المرؤوسة أطعمينا المنطفسة . . . و اين مشهور است كه سنيان عراق و