عماد الدين حسن بن علي الطبري (مترجم: عبد الملك بن اسحاق بن فتحان واعظ قمى)

مقدمه 29

فضائل اهل بيت رسول (ص) و مناقب اولاد بتول (ع) (فارسى)

مؤلف آن است كه آنها تقيه كرده و اين مطالب را نياورده‌اند . وى بر آن است كه حتى خودش نيز از شش دانگ ، گرچه در چهار دانگ تقيه نكرده اما در دو دانگ بقيه ، تقيه كرده است . البته اين سخن تنها مربوط به متفردات تاريخى عماد طبرى است و الا بسيارى از مطالب او از آثار معمول تاريخى و حديثى گرفته شده و خود وى هم البته نه درهمه جا ، نام برخى از اين آثار را ياد كرده است . 6 . از ويژگى هاى ديگر آثار او اشارات فراوانى است كه مى توان از آنها به عنوان فوائد تاريخى ياد كرد . بسيارى از اينها در آثار مختلف وى تكرار مىشود اما به هر حال ، براى شناخت وى و افكارش به عنوان يك ايستگاه در تاريخ شيعه قابل توجه است . ما اين مطالب را تا آنجا كه توانستهايم در ادامه همين مقاله آوردهايم . آگاهيهاى تاريخى در آثار عماد طبرى مؤلف در موارى از كتابهايش در باره خود و محيط اطرافش سخن مىگويد . اين مطالب به طور عمده مربوط به تأليفات ، شرايط مذهبى اطراف خود و شهرهايى است كه به آنها سفر كرده است . در اينجا برجسته ترين نكاتى كه وى در اشاره به مسائل روزگار خود و نيز در وصف الحال خويش آورده عينا از آثارش منهاى اسرار الامامه و كتاب اخبار و احاديث - نقل مى كنيم . مطالب آن دو كتاب را مستقلا بررسى و تحليل كرده و در همين مقدمه آوردهايم : كامل ، ج 1 ص 11 - 15 : و امروز در جهان ، مَشاهد ايشان امامان قبله حاجات جهانيان است و ملجأ مؤمنان و منافقان ! و هر سال چند معجزات بر سر روضه پاك مقدس هر يك از ايشان ظاهر مىشود و مواليان ايشان روز به روز در ترقى و زيادت مىشوند ، چنان كه در ملك مازندران كه مولد مصنف اين كتاب است الحسن بن على بن محمد بن حسن ، صد سال قبل از اين پانصد تن شيعى نبودند . امروز كه سنه خمس و سبعين و ستمائه ( 675 ) است ، پانصد تن مخالف نباشند و به معجزه ائمه ، ايشان جمله مؤمن و معتقد شدند و عن