يرفض ارفضوها ذميمة . خ 32 ص 108 س 9 ارْفَع : بلندتر ، بلند قدرتر . ر . ر ف ع - ارفع ، صفت تفصيلى است ، چون به كلمهء بعد اضافه شده معنى صفت عالى ( بلندترين ) مىدهد . فى ارفع الامور . خ 86 ص 210 س 13 ارْفَعْ : بلند كن . ر . ر ف ع - ارفع ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از رفع يرفع است . فارفع ذيلك . ن 63 ص 1052 س 7 ارْفَغَ : گسترش داد . مص . ارفاغ ر . ر ف غ - ارفغ ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . در نسخهء ابن ابى الحديد ، ارفغ آمده در حالى كه در نسخهء فيض الاسلام ، ارفع ( بدون نقطهء ع ) . ارفغ لكم المعاش . خ 82 ص 183 س 2 ارْمِ : بيفكن ، بينداز . ر . ر م ى - ارم ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از رمى يرمى است . ارم ببصرك . خ 11 ص 62 س 4 ارْماس : م . رمس : گور ، خاك گور . ر . ر م س من ضيق الارماس . خ 232 ص 764 س 3 ارْمِيَة : م . رمىّ : پاره ابر ، ابر سخت بار بزرگ قطره . ر . ر م ى مثل ارمية الحميم . خ 25 ص 89 س 13 ارْهاق : دريافتن ، گرفتار كردن . ر . ر ه ق - ارهاق ، مصدر باب افعال است . قبل ارهاق اجله . خ 85 ص 205 س 4 قبل ارهاق الفوت . خ 187 ص 632 س 7 لا ارْهَبُ : ترسانده نمىشوم . ر . ر ه ب - ارهب ، فعل مضارع متكلم وحده است . لا ارهب بالضرب . خ 22 ص 81 س 12 لا ارهب بالضرب . خ 173 ص 562 س 3 ارْهَقَتْ : دريافت ، گرفتار كرد . مص . ارهاق ر . ر ه ق