كريم زمانى جعفرى

79

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)

ارسله بامره صادعا . خ 99 ص 295 س 4 ارسله داعيا الى الحق . خ 115 ص 363 س 2 ارسله على حين فترة . خ 133 ص 412 س 5 ارْسَلْتَ : فرستادى ، رها كردى . مص . ارسال ر . ر س ل - ارسلت ، فعل ماضى مفرد مذكر حاضر از باب افعال است . ثم ارسلت داعيا . خ 108 ص 330 س 3 ارْسى : استوار كرد ، ايستانيد . مص . اساء ر . ر س و - ارسى ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . هم لازم است و هم متعدى . ارسى ارضا . خ 202 ص 670 س 5 فارساها . خ 202 ص 671 س 2 ارسى قوائمها . خ 227 ص 740 س 8 ارْشاد : راه نمودن . ر . ر ش د - ارشاد ، مصدر باب افعال است . فى فينة الارشاد . خ 82 ص 198 س 8 ارْشِيَة : م . رشاء : ريسمان . ر . ر ش و الارشية فى الطوى البعيدة . خ 5 ص 57 س 11 ارْصَدَ : آماده كرد . مص . ارصاد ر . ر ص د - ارصد ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . ارصد له غفرانه . خ 1 ص 36 س 7 ارصد لكم الجزاء . خ 82 ص 183 س 3 ارْضِ : خشنود باش . ر . ر ض و - ارض ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از رضى يرضى است . فارض به رائدا . ن 31 ص 918 س 2 ارْضُون : م . ارض : زمين . ر . ا ر ض - ارضون ، ملحق به جمع مذكر سالم است . مفرد آن ، مؤنث است و چون بناى مفرد آن به هم خورده است لذا