كريم زمانى جعفرى

64

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)

كم اداريكم ؟ خ 68 ص 163 س 3 ادام : نان خورش و ترنانه . ج . آدام ، ادُم ر . ا د م و كان ادامه الجوع . خ 159 ص 507 س 14 اداوَة : قمقمه ، آبدستان ، ظرف آب . ج . اداوى ر . ا د و كسملة الاداوة . خ 52 ص 139 س 7 ادْبار : واژگونى بخت و طالع ، عدم پيشرفت كار ، فلاكت . ر . د ب ر - ادبار ، مصدر باب افعال است . لا يزداد الخير فيه الا ادبارا . خ 129 ص 400 س 6 و ادبار نهار مدبر . خ 162 ص 521 س 7 ما يكون من ادبار اموركم . خ 229 ص 755 س 4 ادْبار : م . دُبُر : پشت . ر . د ب ر و تولوا على ادبارهم . ن 31 ص 941 س 2 ادْبَر : حيوانى كه پشت كمرش در اثر سايش زين و يا پالان زخمى شده باشد . ر . د ب ر - ادبر : بر وزن افعل ، صفت مشبهه است زيرا وزن افعل اگر بر عيب دلالت كند صفت مشبهه است نه تفصيلى . تثاقل النضو الادبر . خ 390 ص 124 س 2 ادْبَرَتْ : پشت كرد . مص . ادبار ر . د ب ر - ادبرت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افعال است . در ص 273 س 13 و ص 1092 س 2 به معنى مضارع التزامى ( پشت كند ) آمده است . فان الدنيا قد ادبرت . خ 28 ص 98 س 2 و اذا ادبرت نبهت . خ 92 ص 273 س 13 و اذا ادبرت عنهم . ك 8 ص 1092 س 2 ادْحَض : نادرست‌تر ، باطل‌تر . ر . د ح ض - ادحض ، بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است . در اينجا چون مضاف واقع شده معنى صفت عالى ( نادرست ترين ) يافته است . ادحض مسئول . خ 214 ص 707 س 3 ادْحَضَ : باطل گردانيد . لغزانيد . مص . ادحاض ر . د ح ض