احلام رزينة . خ 231 ص 761 س 3 الاحلام العظيمة . خ 234 ص 800 س 2 احْلَّت : جا داد . مص . احْلال ر . ح ل ل - احلت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افعال است . او احلتهم الا الضنك . خ 110 ص 345 س 3 احَلُّوا : جا دادند ، وارد كردند . مص . احْلال ر . ح ل ل - احلوا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب از باب افعال است . و احلوكم ورطات القتل . خ 234 ص 781 س 10 احْمَدُ : سپاس مىگويم . ر . ح م د - احمد ، فعل مضارع متكلم وحده از باب ثلاثى مجرد است . احمده استتماما لنعمته . خ 2 ص 41 س 3 احمده على عواطف كرمه . خ 82 ص 182 س 4 احْمَر : سرخ . ر . ح م ر - احمر ، بر وزن افعل ، صفت مشبهه است . زيرا وزن افعل در صورتى كه بر رنگ و يا عيب دلالت كند صفت تفصيلى نيست . يوما احمر . خ 72 ص 170 س 10 بالموت الاحمر . خ 101 ص 301 س 8 احْمَرَّ : سرخ شد . مص . احْمِرار ر . ح م ر - احمرّ ، فعل ماضى مفرد مذكر غائب است و با ( اذا ) معنى مضارع يافته و چون پيش از آن نيز كان آمده لذا معنى ماضى استمرارى ( سرخ مىشد ) يافته است . كان رسول اللّه ( ص ) اذا احمر البأس . ن 9 ص 845 س 10 احْمى : گرم و سوزان كرد . مص‌احْماء ر . ح م ى - احمى ، فعل ماضى مفرد مذكر غائب از باب افعال است . احمى مواسمه . خ 107 ص 321 س 7