احب الى من امرتكم . خ 33 ص 111 س 5 ذلك احب الى من ان اقتلها . خ 54 ص 143 س 6 العمل بالحق احب اليه . خ 125 ص 387 س 4 - در عبارات ذيل ، احبّ معنى صفت عالى ( دوست داشته‌ترين ) دارد . زيرا مضاف است . ان من احب عباد اللّه . خ 86 ص 210 س 2 احب الحمد اليك . خ 159 ص 502 س 5 ان احب ما انالاق . خ 179 ص 584 س 12 احَبَّ : دوست داشت . مص . اخْباب ر . ح ب ب - احبّ ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . و احب ان تغيب زينتها . خ 108 ص 337 س 1 و احب ان تغيب زينتها . خ 159 ص 510 س 4 احب ارشادهم . ن 53 ص 1008 س 6 - در عبارت ذيل ، احبّ به معنى مضارع آمده است . لا يعطى البقاء من احبه . خ 39 ص 123 س 2 احِبّ : دوست دارم . مص . اخْباب ر . ح ب ب - احبّ ، فعل مضارع متكلم وحده از باب افعال است . جال فى ظنكم انى احب الاطراء . خ 208 ص 686 س 9 احِبّاء : م . حَبيب : دوست . ر . ح ب ب احباء لا يتزارون . خ 212 ص 298 س 1 احبب احباءه . ن 69 ص 1070 س 6 مسجد احباء اللّه . ك 126 ص 1148 س 11 احْبِبْ : دوست بدار مص . احْباب ر . ح ب ب - احبب ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از باب افعال است . فاحبب لغيرك . ن 31 ص 921 س 1 و احبب احباءه . ن 69 ص 1070 س 6 احبب حبيبك . ك 260 ص 1216 س 4 احْببَتْمْ : دوست داشتيد مص . احْباب ر . ح ب ب