راوندى ) را كه ابرح را فعل ، و جهالة را مفعول آن دانسته‌اند صحيح نمىداند زيرا ابرح فقط در دو مورد متعدّى است كه هيچكدام از آن موارد مربوط به اين معنى در اينجا نمىشود . ابرح در اين دو مورد متعدى است : يكى به معنى اعجاب و ديگرى به معنى اكرام . ابرح جهالة بنفسه . خ 214 ص 707 س 3 ابْرِدَ : به شتاب فرستاده شد . مص . ابراد ر . ب ر ز - ابرز فعل مضارع متكلم وحدة كه توسط حرف ناصب ( ان ) منصوب شده است . ان ابرز للطعان . خ 22 ص 81 س 11 ابْرَزا : بيرون آوردند ، نمايان كردند . مص . ابْراز ر . ب ر ز - ابرزا فعل ماضى مثنّاى مذكر غائب از باب افعال است . ابرزا حبيس رسول اللّه . خ 171 ص 556 س 5 ابْرَقُوا : درخش آوردند ، برق زدند . مص . ابْراق ر . ب ر ق - ابرقوا ، فعل ماضى جمع مذكر غائب از باب افعال است . و ابرقوا . خ 9 ص 60 س 7 ابْرِمَ : استوار شد . مص ابْرام ر . ب ر م - ابرم ، فعل ماضى مفرد مذكر غائب مجهول از باب افعال است . قد ابرم لكم . خ 105 ص 311 س 10 ابْريق : آبدستان ، آفتابه ، كوزه . آبريز . ج . اباريق ر . ا ب ر ق - ابريق ، معرّب آبريز است . مخرج عنقه كالا بريق . ابْسُطُ : مىگسترانم ، فراخ مىسازم . ر . ب س ط و ابسطها خ 25 ص 89 س 1 ابْسُطْ : بگستران ، فراخ كن . ر . ب س ط