من اعطى التوبة . ك 130 ص 1151 س 3 من اعطى الشكر . ك 130 ص 1151 س 3 اعْطَيْتَ : دادى ، بخشيدى . مص . اعطاء ر . ع ط و - اعطيت ، فعل ماضى مفرد مذكر حاضر از باب افعال است . و اعط ما اعطيت . ن 53 ص 1021 س 8 دون ما اعطيت . ن 53 ص 1027 س 7 اعْطيتَ : به تو داده شد ، به تو بخشيده شد . مص . اعطاء ر . ع ط و - اعطيت ، فعل ماضى مفرد مذكر حاضر مجهول از باب افعال است . لقد اعطيت يا امير المؤمنين . خ 128 ص 398 س 2 اعْطيْتُ : دادم ، بخشيدم . مص . اعطاء ر . ع ط و - اعطيت ، فعل ماضى متكلم وحده از باب افعال است . در اينجا چون جواب شرط است لذا معنى مضارع ( مىدهم ، مىبخشم ) مىدهد . فان ابوا اعطيتهم حد السيف . خ 22 ص 81 س 9 اعْطيتُمْ : به شما داده شد ، به شما بخشيده شد . مص . اعطاء ر . ع ط و - اعطيتم ، فعل ماضى جمع مذكر حاضر مجهول از باب افعال است . الا و قد اعطيتم مثلها . خ 88 ص 222 س 3 اعْطَيْتُموها : داديد و بخشيديد آن را . مص . اعطاء ر . ع ط و - اعطيتمو ، همان اعطيتم فعل ماضى جمع مذكر حاضر از باب افعال است و چون ضمير مفعولى ( ها ) به آن ملحق شده لذا ( و ) اضافه شده است . قد رأيتكم اعطيتموها . خ 121 ص 377 س 12 اعِظُ : پند مىدهم . ر . و ع ظ - اعظ ، فعل مضارع متكلم وحده از وعظ يعظ است . و اعظكم بالموعظة . خ 96 ص 285 س 2 اعْظَمَ : بزرگ شمرد ، بزرگ دانست . مص . اعظام ر . ع ظ م - اعظم ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال