اظأَرُ : مهربانى مىكنم . ر . ظ ء ر - اظأر ، فعل مضارع متكلم وحده از ظأر يظئر است . اظأركم على الحق . خ 131 ص 406 س 3 اظعان : م . ظعينة : زنى كه در كجاوه باشد و يا مطلقا به معنى كجاوه است . ر . ظ ع ن - ظعَائن و ظُعُن جمع ظعينه و اظعان ، جمع الجمع است . وردت الاظعان . ن 31 ص 927 س 9 اظَلَّ : سايه افكند . مص . اظْلال ر . ظ ل ل - اظل ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . در اينجا به واسطهء حرف ( قد ) معنى ماضى نقلى ( سايه افكنده است ) مىدهد . فقد اظلكم . خ 63 ص 153 س 1 اظلْاف : ظلْف : سُمّ . ر . ظ ل ف وطئتهم باظلافها . خ 2 ص 43 س 6 اظْلِمُ : ستم كنم . ر . ظ ل م - اظلم ، فعل مضارع متكلم وحده است . و كيف اظلم . خ 215 ص 713 س 5 اظْلَمَ : تاريك كرد . مص . اظْلام ر . ظ ل م - اظلم ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . در ص 72 س 2 معنى مضارع ( تاريك شود ) مىدهد زيرا حرف شرط بر آن داخل شده است . و ان اظلم عليه . خ 17 ص 72 س 2 و اظلم بظلمته . خ 181 ص 592 س 12 اظْمَأَ : تشنه كرد . مص . اظْماء ر . ظ م ء - اظمأ ، فعل مفرد مذكر غايب از باب افعال است . و در خ 113 ص 354 س 2 به صورت فعل تعجبى آمده است . اظمأ الرجاء . خ 82 ص 192 س 4 أظمأ ريها . خ 113 ص 354 س 2 اظمأت : تشنه كرد . مص . اظماء ر . ظ م ء - اظمأت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افعال است .