كريم زمانى جعفرى
114
فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)
اشْرَفَتْ : بالا برآمد ، مشرف شد ، روى آورد . مص . اشراف ر . ش ر ف - اشرفت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افعال است . اشرفت به اطلاع . خ 28 ص 98 س 3 قد اشرفت بزلازلها . خ 232 ص 764 س 9 اشْطان : م . شطَن : ريسمان . ر . ش ط ن خالجا لاشطانها . خ 90 ص 263 س 2 باشطان الركى . خ 120 ص 373 س 6 اشْعَرَ : زيرپيراهنى تن كرد . ( همراه و ملازم كرد ) . مص . اشعار ر . ش ع ر - اشعر ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . يكى از معانى باب افعال ساختن فعل از اسم است . در اينجا از شعار ( زيرپيراهنى ) فعل ساخته شده است . ابن ابى الحديد گويد : « شعار ، چيزى است كه ملازم و همراه بدن است . » بنا بر اين جملهء ذيل يعنى تقوى را ملازم دل خود كند . اشعر قلوبهم . خ 90 ص 248 س 11 فمن اشعر التقوى . خ 132 ص 410 س 2 اشْعِرْ : زيرپيراهنى تن كن ( ملازم و همراه دل قرار بده ) . مص . اشعار ر . ش ع ر - اشعر : فعل امر مفرد مذكر حاضر از باب افعال است . به توضيح كلمهء پيش نگاه كنيد . اشعر قلبك . ن 53 ص 993 س 1 اشْعِرُوا : زيرپيراهنى تن كنيد ( ملازم و همراه دل قرار دهيد ) مص . اشعار ر . ش ع ر - اشعروا ، فعل امر جمع مذكر حاضر از باب افعال است . اشعروها قلوبكم . خ 233 ص 770 س 13 اشْغال : م . شغل ! كار ، پيشه . ر . ش غ ل اشغال عبادته . خ 90 ص 249 س 7 لا ملكتهم الاشغال . خ 90 ص 250 س 2 و اشغالها . خ 160 ص 515 س 5 اشْتَغَلَ : سرگرم شد ، به كارى پرداخت . مص . اشتغال ر . ش غ ل - اشتغل ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال