عضوا على اسيافهم . خ 208 ص 690 س 6 و جلب اسيافهم . خ 728 ص 728 س 6 اشار : اشاره كرد . مص . اشارة ر . ش و ر - اشار : فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . در اينجا به علت اسم شرط ( مَنْ ) معنى مضارع ( اشاره كند ) يافته است . من اشار اليه فقد حده . خ 1 ص 24 س 1 اشْباح : م . شبح : تن ، كالبد ، سياهى كه از دور به نظر آيد . ر . ش ب ح الزمها اشباحها . خ 1 ص 25 س 4 اشباحا بلا ارواح . خ 107 ص 322 س 3 اشْباه : م . شَبَه ، شِبْه : همتا ، نظير . ر . ش ب ه و الاشباه المؤتلفة . خ 1 ص 29 س 9 سماه اشباه الناس . خ 17 ص 71 س 8 يا اشباه الرجال . خ 27 ص 95 س 16 يا اشباه الابل . خ 96 ص 285 س 14 اشْتاقُوا : شوق ورزيدند . مص . اشتياق ر . ش و ق - اشتاقوا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب از باب افتعال است . اليه اشتاقوا . خ 108 ص 330 س 5 اشْتالُوا : برافراشتند . مص . اشتيال ر . ش و ل - اشتالوا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب از باب افتعال است . و اشتالوا عن . خ 150 ص 459 س 3 اشْتَدَّ : سخت شد ، استوار شد . مص . اشتداد ر . ش د د - اشتد ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال است . در ص 684 س 3 به معنى مضارع ( استوار باشد ) آمده است . اشتد كلبها . خ 92 ص 273 س 3 اشتد حره . خ 108 ص 335 س 5 و ان اشتد على رضا اللّه . خ 207 ص 684 س 3