كريم زمانى جعفرى
98
فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)
- استعينوا ، فعل امر جمع مذكر حاضر از باب استفعال است . استعينوا اللّه . خ 98 ص 293 س 4 استعينوا به . خ 175 ص 175 س 5 اسْتِغاثَة : فريادرسى خواستن ، دادخواهى كردن . ر . غ و ث - استغاثه ، مصدر باب استفعال است . اسْتَغْلَقَ : بست . مص . استغلاق ر . غ ل ق - استغلق ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . استغلق رهينته . خ 82 ص 194 س 4 اسْتَغْنِ : بى نياز شو ، بى نيازى بخواه . مص . استغناء ر . غ ن ى - استغن ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از باب استفعال است . استغن به من انقاد معك . ن 4 ص 838 س 5 اسْتَغْنى : بى نياز شد . مص . استغناء ر . غ ن ى - استغنى ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . در اينجا چون اسم شرط بر آن وارد شده معنى مضارع ( ب نياز شود ) يافته است . من استغنى فيها فتن . خ 81 ص 181 س 4 اسْتَفاضَ : روان كرد ، جارى ساخت . مص . استفاضة ر . ف ى ض - استفاض ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . استفاض عيونها . خ 228 ص 749 س 2 اسْتَفْتَحَ : گشايش خواست ، گشود ، باز كرد . مص . استفتاح ر . ف ت ح - استفتح ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . استفتح التوبه . خ 205 ص 676 س 14 اسْتَفْتَحْتَ : گشايش خواستى ، گشودى ، باز كردى . مص . استفتاح ر . ف ت ح - استفتحت ، فعل ماضى مفرد مذكر حاضر از باب استفعال است . در اينجا معنى مضارع ( گشايش