اسْتَضاء : روشنى خواست ، روشنى پذيرفت ، روشن كرد . مص . استضاءة ر . ض و ء - استضاء ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . در اينجا معنى مضارع ( روشنى بخواهد ) مىدهد . نورا لمن استضاء . خ 105 ص 313 س 5 اسْتَضِئْ : روشنى بخواه ، روشنى بپذير ، روشن كن مص . استضاءة ر . ض و ء - استضئى ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از باب استفعال است . استضئى بنور هدايته . خ 90 ص 234 س 2 اسْتَطاعَ : توانست ، توانائى يافت . مص . استطاعة ر . ط و ع - استطاع ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . در اينجا چون اسم شرط بر آن وارد شده معنى مضارع ( بتواند ، توانائى يابد ) مىدهد . من استطاع اليه سبيلا . خ 1 ص 40 س 10 فمن استطاع منكم . خ 175 ص 571 س 3 اسْتَطالَ : گردن كشى كرد . مص . استطالة ر . ط و ل - استطال ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . در اينجا معنى مضارع ( گردنكشى كند ) مىدهد زيرا جواب شرط است . من نال استطال . ك 207 ص 1183 س 4 اسْتَطَعْتَ : توانستى . مص . استطاعة ر . ط و ع - استطعت ، فعل ماضى مفرد مذكر حاضر از باب استفعال است . و ليكن به واسطهء حرف ( انْ ) معنى مضارع ( بتوانى ) يافته است . اسْتَطَعْتُمْ : توانستيد . مص . استطاعة ر . ط و ع - استطعتم ، فعل ماضى جمع مذكر حاضر از باب استفعال است . در اينجا به واسطهء حرف شرط ( انْ ) ( بتوانيد ) معنى مضارع يافته است . ان استطعتم ان يشتد خوفكم للّه . ن 27 ص 887 س 13 اسْتَطْعَمُوا : طعام خواستند . مص . استطعام ر . ط ع م