پيامبر ( ص ) در جنگ بدر افتاد و از اين كه سرسختى او موجب شكست ديگرى بر مشركين گردد ، از تصميم خود منصرف شد و نظر صفوان بن اميه را قبول كرد . دشمن به دنبال گريز كاروان قريش كه در روحا اردو زده بود ، براى حركت نيازمند به زمان بود تا خود را تجهيز و به راه افتد . از طرفى طبق گزارش معبد خزاعى ، لشكر پيامبر ( ص ) به نزديكى روحا رسيده بود . بنابراين ابوسفيان چاره را در اين ديد تا جهت كسب فرصت ، به پيامبر ( ص ) اطلاع دهد به زودى به سوى شما حمله خواهيم كرد . ابوسفيان از گروهى از افراد عبدالقيس - كه قصد داشتند به مدينه بروند - خواست در مسير حركت خود در حمراءالأسد ، پيغام او را به پيامبر ( ص ) برسانند كه نيروهاى كمكى قريش رسيده‌اند و آنان به زودى به شما حمله خواهند كرد . ( « 1 » ) پيامبر توصيه‌هاى لازم را فرموده بود و از اين خبر ، هراسى به خود راه نداده ، فرمودند : ( حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ )

--> ( 1 ) . مغازى واقدى 1 / 340 ؛ الكامل 1 / 299 .