آمد و از وطن خود تبعيد شدند . چرا با عبداللَّه بن سبا مثل ديگران برخورد نشد ؟ علامهء امينى مىگويد : اگر فتنه انگيزى و تفرقه افكنى « ابن سبا » به اين حدّ رسيده بود و زمامداران از او و فسادهايش خبر داشتند و گزارش آن به خليفه رسيده بود چرا او را دستگير و مؤاخذه نكرده مورد توهين و ضرب و زندان قرار ندادند يا با اعدام او امّت را از شرش آسوده نساختند ، آنگونه كه در مورد انسان‌هاى صالحى كه امر به معروف و نهى از منكر مىكردند عمل مىشد ؟ در حالى كه اين پيام قرآن در گوش‌ها طنين انداز بود كه : « إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي اْلأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ اْلأَرْضِ ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ » « 1 » « كيفر آنان كه با خدا و پيامبرش مىجنگند و درروى زمين اقدام به فساد مىكنند ، آن است كه اعدام شوند ، يا به دار آويخته شوند ، يا دست‌ها و پاهاى آنان به عكس يكديگر بريده شود ، يا از سرزمين خود تبعيد گردند . اين رسوايى آنان در دنياست . و در آخرت عذاب عظيمى دارند . » چرا خليفه با كشتن او ريشهء اين فتنه‌ها را نخشكاند ؟ آيا خشونت و سختگيرى او فقط مخصوص نيكان از امت محمد صلى الله عليه و آله بود كه هر چه مىخواست بر سر آنان آورد ؟ « 2 » 3 . روايت طبرى از كسانى نقل شده كه استناد به آنان درست نيست . از جمله : أ . سرى . شخصى به نام سرى كه طبرى از او نقل مىكند ، بين دو نفر مردّد است ، يكى سرى بن اسماعيل همدانى كه يحيى بن سعيد او را دروغگو مىداند و تنى چند نيز او را تضعيف كرده‌اند ، « 3 » ديگرى سرى بن عاصم بن سهل همدانى كه طبرى در بخشى از

--> ( 1 ) . مائده : 33 ( 2 ) . الغدير : ج 9 ، ص 219 - 220 ( 3 ) . ميزان الاعتدال : ج 2 ، ص 117