عمدتا عربى و نيز فارسى - را ، كه توسط طبقات روحانى در حدود پنج قرن يعنى از زمان [ تصرف ] تبريز [ تاكنون ] به نگارش درآمده‌اند ، شامل نمىشده است ، چه رسد به بررسى مجموعه‌هاى حديثى كه همهء آنها به زبان عربى بوده و در اين دوره به وجود آمده‌اند . در ابتدا ، اين محققان - براى مثال - عبارت بودند از : اى . كى . اس . لمتون ، « 1 » 14 لئونارد بيندر ، « 2 » 15 حامد الگار « 3 » و نيكى كدى . 16 « 4 » در سال 1968 م ، ويلفرد مادلونگ « 5 » و ژوزف الياش « 6 » نمايندگان گرايش نخست در اين حوزه بودند . مشخصا الياش در چند اثر چاپ شده در سال بعد از گردهمايى « استراسبورگ » ، توجه ويژه‌اى به كافى مبذول داشت . 17 بعدها اتان كلبرگ « 7 » به آنان ملحق شد . اين محققان به اتفاق يكديگر مجموعه‌اى گزينشى از مسائل مربوط به عقايد و اعمال شيعهء دوازده امامى را ، كه مبتنى بر بررسى موشكافانهء متون عربى و از جمله احاديث بود ، مورد پژوهش قرار دادند . در اين 18 جريان ، هانرى كربن « 8 » ( م 1978 م ) و سيد حسين نصر نيز به ابعاد فلسفهء اسلامى در سده‌هاى ميانه و بخصوص تصوّف ، و به سازگارى ميان برخى از ابعاد تشيّع با صوفيگرى علاقه‌مند بودند . هر دوى آنها ، بخصوص كربن ، در زمينهء احاديث مربوط به شيعهء دوازده امامى و اهميت آنها به مثابهء منبعى براى عقايد و اعمال شيعه ، نسبت به نوگرايان ، از دانش تخصصى بيشترى برخوردار بودند . 19

--> ( 1 ) . A . K . S . Lambton . ( 2 ) . Leonard Binder . ( 3 ) . Hamid Algar . ( 4 ) . Nikki Keddie . ( 5 ) . Wilfred Madelung . ( 6 ) . Joseph Eliash . . ( 7 ) . Etan Kohlberg . ( 8 ) . Henry Corbin .