يك راوى « نيشابورى » نام ، كه معلوم نيست كجا درس خوانده و استادانش چه كسانى بوده‌اند ، در كتابش 48 حديث دربارهء ائمّه عليهم السّلام نقل كرده ، آيا مىتوان گفت : خراسان منطقه‌اى پربار براى احاديث شيعهء دوازده امامى بوده است ؟ ! اگر با اين ملاك‌ها گام برداريم ، وضعيت احاديث غيرشيعه خيلى بهتر است ؛ چراكه نسائى و ترمذى و بخارى و مسلم نيشابورى همه اهل خراسان بودند . حال مىتوان نتيجه گرفت : اين سنخ احاديث نقل شده در صحاح ، در خراسان زياد بوده ، يا لازم است شرح‌حال هريك مورد تحقيق قرار گيرد تا در نهايت ، روشن شود كه آيا واقعا خراسان يا نيشابور منطقه‌اى پربار براى احاديث شيعه بوده است يا نه ، و در صورت پربار بودن ، لازم بود مهم‌ترين كتاب‌هاى حديثى شيعه در خراسان نوشته شده باشد كه به‌طور مسلّم ، حتى يكى از آنها هم در خراسان نوشته نشده است .