سخن ناقد همان‌گونه كه ما دربارهء ديگران اظهارنظر مىكنيم و به ردّ و قبول ديدگاه‌هاى اعتقادى - سياسى ديگران مىپردازيم ، ديگران نيز همين روش را دربارهء ما به كار خواهند گرفت . اما نه مىتوان جلوى تحقيقات غيرمسلمانان را دربارهء مسلمانان و شيعيان گرفت و نه چنين كارى بايسته است . اگرچه تحقيقات غربيان دربارهء اسلام و شيعه تاريخى بس طولانى دارد ، ولى مطالعهء جدّى و گسترده دربارهء شيعه به سال‌هاى پس از 1979 م ( سال پيروزى انقلاب اسلامى ايران ) برمىگردد . از اين زمان ، مطالعات در مباحث گوناگون حوزه‌هاى فكرى شيعه گسترش يافته است و در نقد و بررسى سخنان خاورپژوهان ، اكتفا به اين گفته كه آنها تحقيقات خويش را با اغراض سياسى ، صليبى ، استعمارى و مانند آن انجام مىدهند ، براى ما سودى نخواهد داشت ؛ چرا كه بخواهيم يا نخواهيم آنان مطالب موردنظر خود را خواهند نوشت و به هر روى ، پاسخ درخور به نوشته‌هاى آنان ، براى مطالعات شيعى به عنوان مستندى علمى به شمار خواهد آمد . بدين‌روى ، ضرورى است ما به گونه‌اى درست وارد مطالعه و تحقيق شويم و از نكات انتقادى آنها ، استفاده كنيم و به اشتباهاتشان نيز به گونه‌اى كارشناسانه پاسخ دهيم و در مجموع ، هم ديدگاه‌هاى خود را به درستى تبيين كنيم و هم تفكر شيعى را براساس مبانى فكرى قابل قبول نزد شيعهء اثنا عشرى ارائه نماييم . بىترديد ، اين نكته شامل مغرضان نمىشود ،