3 - ستون توبه اين چهارمين ستون از منبر و دومين ستون از قبر و سومين ستون از قبله است . به « ستون ابولُبابه » ، رِفاعة بن عبدالمُنذِر هم مشهور است و او يكى از سران بود . سبب ناميدنش به اين نام اين است كه چون بنىقريظه با ابولُبابه كه هم‌پيمان ( حليف ) آن‌ها بود مشورت كردند كه آيا به حكم رسول خدا صلى الله عليه و آله گردن نهند يا نه ، او با دست اشاره به گردن خود كرد ؛ يعنى سر همه بر باد خواهد رفت . ابولُبابه گويد : هنوز از آنجا قدمى برنداشته بودم كه دانستم به خدا و رسول او خيانت كرده‌ام و اين آيه نازل شد : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَاتَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُوا أَمَانَاتِكُمْ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد مىدانيد كه نبايد به خدا و پيامبر خيانت كنيد و در امانت خيانت ورزيد » « 1 » ابولُبابه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بازنگرديد ، بلكه به مسجد رفت و خود را به ستونى كه در موضع اين ستون توبه بود بست و سوگند خورد كه خود را باز نكند و كسى هم او را باز نكند تا پيامبر صلى الله عليه و آله خود او را باز نمايد و توبه‌اش قبول شود . چون پيامبر صلى الله عليه و آله خبر يافت فرمود : اگر به نزد من مىآمد از خداوند براى او آمرزش مىخواستم ولى حال‌كه چنين كرده من نمىتوانم او را بازكنم تا خداوند توبه‌اش را بپذيرد . پذيرفته شدن توبهء او بر رسول خدا صلى الله عليه و آله نازل شد و او در خانهء امّ سَلَمه بود . امّ سَلَمه سحرگاهى شنيد كه پيامبر صلى الله عليه و آله مىخندد . پرسيد : اى رسول‌اللَّه ، سبب خنده چيست ؟ خدا همواره شما را خندان سازد . گفت : توبهء

--> ( 1 ) - انفال : 27